خياطي


خیاطی می کنم نه همیشه ولی هر کسی به خیاطی نیاز داره مطمئن باش یه روزی به دردت می خوره

ورود هنرجويان به کارگاه

امروزچهارشنبه اولین روز ورود هنرجویان به کارگاه بود

خوشبختانه امسال مدیریت محترم و معاون فنی حسابی سنگ تموم گذاشته بودن اولین باربودبعد از سالها هنرجویان پشت چرخ نشستند و اشکالی پیش نیومد تازه اون روزاستاد کارنیومده بوداونم با ۱۹ نفر .

اول یه کاغذ آ۴ رو با چرخ بدون نخ دوختند چنان اشتیاقی نشون دادند که مجبورشدم بهشون ماکو بدم (البته به لطف معاون فنی و سرپرست بخش و پی گیری های مدیر مدرسه )با توضیحات اولیه در مورد چگونگی پرکردن ماسوره .نخ کردن . جا اندختن ماکو شروع به کارکردن دوتکه پارچه ۲۰در۲۰سانتی رو به هم کوک کردن بعد با صابون خط کشی به صورت چهارخونه و شروع کردن به چرخ کردن فضای تمام کارگاه به یک صدای یکنواخت تبدیل شد به جزموارد جزئی که اونم زود رفع شد همه می دوختن حسابی سرشوق اومده بودن .

دیدم اوضاع برای دریافت مطلب جدید مناسبه اندازه گیری رو که جلسه گذشته آموزش داده بودم تکرار کردم و ازشون خواستم دوبه دو اندازه های همدیگررو بگیرن و اندازه هایی مهم رو هم چک کردم معمولا برای تکلیف منزل بهشون میگم که اندازه دو یا سه نفربا سایزهای مختلف رو بگیرن برام بیارن .  

دوتکه پارچه ۵۰ در۳۰ رو هم توخونه چهارخونه چرخکاری کنن با خودشون بیارن که چرخ کاری رو تمرین کنن و دستشون به تنظیم پارچه وپاشون پدال چرخ عادت کنه  و اگه چرخ خونشون ایرادی داره خانواده اقدام به رفع اون ایراد کنن .

امروز روز پرکاری برای همه بود اشتیاق یادگیری همه رو به وجدآورده بود فضای کارگاه سرشار از این موج بود. 

   + خانم گل - ٥:٢٤ ‎ق.ظ ; جمعه ٦ مهر ۱۳۸٦